Kun je momenteel het over iets anders hebben? Wat mij bezighoudt is de samenhang der dingen (althans voor zover ik daar zicht op heb). Hadden we het een poosje geleden over klimaat, vervolgens over kringlooplandbouw en toen over stikstof. Nu hebben we het over corona. Verbijsterend en onvoorstelbaar wat er gebeurt. Zelfs toen het virus in China voor de grootst mogelijke problemen zorgde, leefden we hier - op een halve dag vliegen afstand - nog onbezorgd verder. Wat zijn we geconfronteerd met onze kortzichtigheid. Beschamend.

Zo’n piepklein virusje. Met zo’n impact. Zoveel pijn en verdriet. En dan de worsteling van beslissers (bestuurders, ondernemers en ieder voor zich) om gemak en gewoonte, gezelligheid, economisch gewin en gezondheid tegen elkaar af te wegen. Natuurlijk met her en der – op alle niveaus – onbezonnen egoïsme. Maar wat op mij minstens zo’n indruk maakt is de inzet van de zorgprofessionals. Wat een respectabele prestatie verrichten zij. Chapeau!

En dan de worsteling van ondernemers. Die hun omzet soms tot nul zien terugvallen. Ook de tuinbouw (vooral de sierteelt) wordt hard getroffen. Sommigen twijfelen of hun levenswerk dit economisch zal overleven. Gelukkig dat het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit substantieel bijspringt. Hoe heel anders is het elders in de wereld waar veel (letterlijk) dagloners geconfronteerd worden met een absolute lock-down. En honger af moeten wegen tegen andere risico’s.

Nu terug naar de samenhang der dingen. Klimaat, stikstof, corona, … allemaal veroorzaakt door ons menselijk gedrag. Leren we er van? Gaan we ons gedrag veranderen? De ervaringen van de financiële crisis in ons recente geheugen doen ons weinig hoopvol zijn. Of toch?

“Wat de toekomst brengen moge …”  zongen we onlangs op een begrafenis.