Het afgelopen half jaar was er veel aandacht voor plastic. Of eigenlijk, voor het enorme probleem van plastic afval. Voor wie wel eens op het strand komt, waar dan ook ter wereld, of in een stad van een ontwikkelingsland, dan kun je niet ontkennen dat we als mensen de wereld opzadelen met een giga-hoeveelheid plastic afval. En dat is dan alleen nog maar het zichtbare plastic.

Het probleem gaat verder dan een vervuild strand. Het gaat ook verder dan een overstroming met talloze doden als gevolg van een door plastic verstopt (al dan niet open) riool in een ontwikkelingsstad, met alle ellende van dien. Als we de pers mogen geloven, dan zijn de kleine (nano-)deeltjes van plastic ondertussen in alle organismen ter wereld te vinden. Ook in ons voedsel. We eten plastic, of we willen of niet! Medici maken zich grote zorgen over de gevolgen hiervan voor de volksgezondheid. Veel weten we (nog) niet, en ook zonder die kennis is er grote ongerustheid over de onbekende oorzaak van de toename van allerlei psychische en fysieke kwalen. Komt plastic straks in het rijtje DDT – asbest – RoundUp?

“Elk nadeel hep z’n voordeel” sprak wijlen een bekende voetballer. Zo ook de combinatie tuinbouw – plastic. Momenteel is de tuinbouw grootverbruiker van plastic. En daarmee loopt deze sector het risico daar vroeg of laat op aangesproken of afgerekend te worden.

Echter, de sector is bijzonder innovatief. En profileert zich graag als producent van gezonde, lekkere en mooie natuurlijke producten. Deze propositie kan versterkt en uitgenut worden door de tuinbouw door als eerste sector te ‘ontplasticcen’, te ‘deplastificeren’. Niet alleen door geen fossiele energie meer te gebruiken (plastic wordt tenslotte ook van aardolie gemaakt), maar ook door te beginnen met nadenken over een KTK. KTK staat voor Kunststofloze Tuinbouw Keten, te beginnen met een Kunststofloze Tuinbouw Kas. Welke ondernemers grijpen deze (technisch haalbare) kans?